Vreemde dagen

De eerste anderhalve week na het overlijden van Vanna vallen toch best zwaar. Vanna en ik waren altijd twee handen op een buik, Naast alle zorgen die we de afgelopen tijd gehad hebben, was Vanna ook een dame die gewoon aanwezig was. Ze kon niet wachten totdat je op de bank ging zitten want dan stond ze binnen no time naast je te tappen op de kussens. En op de bank zitten? Tja binnen no time lag ze heerlijk bij je te slapen.

Gisteren konden we wel de urn met haar as ophalen bij het crematorium, voelt alsof ze toch weer thuis is. Ze staat nu naast Eem en gisteravond heb ik er een kaarsje bij gebrand. Voor sommige mensen zal het vreemd zijn maar voor mij is het toch een soort verwerking en ook haar weer even in het zonnetje zetten. Ze was ook altijd ons zonnetje, nooit chaggie maar altijd een blij ding.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *